Saturday, June 4, 2011

വിരാമം

അങ്ങനെ 5 വര്‍ഷത്തെ ഐ കെ എം ജീവിതം അവസാനിക്കുന്നു
ഓര്‍മയുടെ പുസ്തകത്തിലെ ഏറ്റവും മനോഹരങ്ങളായ താളുകളില്‍ വടിവൊത്ത അക്ഷരങ്ങളില്‍ കുറിച്ചിട്ട 5 വര്‍ഷങ്ങള്‍
അവസാനത്തെ വരി കോഡും എഴുതി ഇറങ്ങുകയായ്

പണം മാനദണ്ഡങ്ങളാകുന്ന കാര്യങ്ങളിലൊഴികെ ബാക്കി എല്ലാത്തിലും എന്റെ ഓഫീസ് എന്നെ മുന്നില്‍ നില്‍ക്കാന്‍ പഠിപ്പിച്ചു...
തിരുവനന്തപുരത്തിന്റെ ഒരു കോണില്‍ ഒതുങ്ങിപ്പോകുമായിരുന്ന എനിക്ക്, പലപല ജില്ലകളില്‍ പോയ് രസിച്ചുമറിയാന്‍ വേദികളൊരുക്കിത്തന്നു...
സൌഹൃദങ്ങളുടെ കടലാഴങ്ങള്‍ കാട്ടിത്തന്നു...

എനിക്ക് നന്നായറിയാം, പ്രസാദ് മാഷിന്റെ മുന്നില്‍ നില്‍ക്കാന്‍ പോലും ആളല്ല ഞാന്‍... പ്രായത്തിന്റെ അപക്വതയായ് കണ്ട് പൊറുക്കണം...

"നിനക്കിങ്ങനെയൊരു പ്രശ്നമുണ്ടല്ലെ, ഞാന്‍ ടി കെ എ നായരെ കോണ്ടാക്ട് ചെയ്യാം" എന്ന് പറയാന്‍ മാത്രം അടുപ്പം ഉണ്ണിമാഷുമായ് ഉണ്ടാക്കിത്തന്നത് എന്റെ ഐ കെ എം ആണ്. ടി കെ എ നായര്‍ ഇന്ത്യന്‍ പ്രധാനമന്ത്രിയുടെ പ്രിന്‍സിപ്പള്‍ സെക്രട്ടറി...
ആള്‍ക്കൂട്ടങ്ങളില്‍ വച്ച് ഉണ്ണിമാഷ് ശ്യാമേ എന്ന് വിളിച്ച് തോളില്‍ കൈയ്യിടുന്നത് എന്റെ സ്വകാര്യ അഹങ്കാരം...

ജയകുമാര്‍ സാറിന്റെ കളങ്കമില്ലാത്ത വാത്സല്യം...

എന്റെ സാലറിഡേയുമായ് കടന്ന് വന്ന് അടക്കിപ്പിടിച്ച നവപ്രകാശ് സാര്‍... ശബ്ദമുഖരിതമായിരുന്നു ആ കാലം...

ഒന്നര വര്‍ഷത്തെ പിണക്കത്തിനു ശേഷം അല്‍പ്പം മുന്‍പ് ഐ കെ എം ന്റെ മുന്നില്‍ വച്ച് നവീന്‍ ചേട്ടനുമായ് സംസാരിച്ചു... പരിഭവങ്ങളുടെ മൂടിക്കെട്ടിയ ആകാശം പെയ്ത് തീര്‍ന്നു... വല്ലാത്തൊരു മനസ്സമാധാനം...

എന്റെ എല്ലാമെല്ലാമായ അനീഷേട്ടന്റെ ഇടതുഭാഗത്തായുള്ള സീറ്റിന്റെ നഷ്ടപ്പെടല്‍ എന്നിലുണ്ടാക്കുന്ന നൊമ്പരത്തിന്റെ ആഴം എനിക്ക് പോലും അളക്കാനാവതല്ല, അനീഷേട്ടന്‍ ലീവ് എടുക്കുന്ന ദിവസങ്ങളില്‍, എന്തെങ്കിലും കാരണങ്ങള്‍ സാറിനോട് പറഞ്ഞ് ലീവെടുക്കുക എന്നൊരു ശീലമുണ്ടെനിക്ക്... പുള്ളിയില്ലാതെ ഒരു ദിവസം കടന്നു പോവുന്നതിന്റെ കഷ്ടപ്പാടോര്‍ത്ത്... ഇനി അനീഷേട്ടന്‍ എപ്പോഴെങ്കിലുമൊക്കെയുള്ള ഒരു കാഴ്ച മാത്രം... പോകാന്‍ നേരം അനീഷേട്ടന്‍ അടുത്തില്ലാതെ പോയ്...

ഇഷ്ടക്കൂടുതലുള്ള ഒരു പിടി ആള്‍ക്കാരുടെ കൂട്ടത്തില്‍ നിന്നിറങ്ങിപ്പോകുന്നതിന്റെയും, ഇനി സുലേഖയും കോഡും ക്വറിയും മെയിന്‍ റിപ്പോര്‍ട്ടും മള്‍ട്ടി ഇയര്‍ പോര്‍ട്ടിങ്ങും എക്സ്പെന്റിച്ചര്‍ കറക്ഷനും ഒന്നുമില്ലെന്ന തിരിച്ചറിവിന്റെയും സങ്കടം ചെറുതല്ല...

ഒരു മഴ പോലെയായിരുന്നു എന്റെ ഐ കെ എം... പലപ്പോഴും ചാറിയും ഇടയ്ക്കെപ്പൊഴൊക്കെയോ കനത്തും ഒളിപ്പിച്ചു വച്ച ഇടിമിന്നലുകളുടെ പട്ടുടയാടകള്‍ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്കെടുത്തണിഞ്ഞും പെയ്തൊരു മധുര മഴ... പെയ്തൊഴിയും നേരത്ത് ആലിപ്പഴം പൊഴിഞ്ഞു...

പകര്‍ന്നു തന്ന സ്നേഹത്തിന്റെ മാറ്റ് നന്ദി വാക്കുകള്‍ കൊണ്ട് കുറയ്ക്കുന്നില്ല ഞാന്‍,
ഒരുപാട് സന്തോഷം

സ്നേഹപൂര്‍വ്വം
ശ്യാം കൃഷ്ണ

Monday, May 23, 2011

വാര്‍ഷികം

ഓര്‍മ്മകളുടെ പൂക്കുന്നിമല കേറിപ്പോയ്
ആരോടും പറയാതൊരുനാള്‍ നീ

അവിടെയായിരം തരം പൂക്കള്‍ക്ക്
നടുവിലായ് നിന്നെപ്പൊഴൊക്കെയോ
മാടിവിളിച്ചു

കയറി വന്നപ്പൊഴൊക്കെയും
ഓരോരോ പൂവുകള്‍ക്കരികിലൂടെ
കൈ പിടിച്ചു നടത്തിച്ചു

കണ്ണുകള്‍ കൂട്ടിമുട്ടുമ്പൊഴൊക്കെയും
തുളുമ്പാതടക്കിയ കണ്ണീരൊളിപ്പിച്ച
മിഴികളിലൂടെ നോക്കി നൊമ്പരപ്പെടുത്തി

നില്‍ക്കേണ്ടയേറെനേരമിവിടെ,
വേഗം പൊയ്ക്കൊള്ളുകെന്ന് ചൊല്ലി
താഴ്വരെയോളം കൊണ്ടാക്കിയെപ്പൊഴും

വലംകൈയിലെ പിടിത്തമയച്ച്
പിരിയും നേരങ്ങളിലൊന്നിലും
നിന്നെ മുഖമുയര്‍ത്തി നോക്കിയിട്ടില്ല

പങ്കുവയ്ക്കലിന്റെ സുഖം
അതിന്നറ്റങ്ങളോളം നടന്നറിഞ്ഞിട്ടും,
വഴിയിലിറങ്ങാന്‍ നീ
വാതില്‍ക്കല്‍ നില്‍പ്പാണെന്നറിഞ്ഞ നേരം
ഓടിയടുത്തുവന്നരുതെന്ന് പറഞ്ഞില്ല,
കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവന്നടുത്തിരുത്തി
ജനല്‍ കാഴ്ചകള്‍ കാട്ടിത്തന്ന്
മനസ്സ് മാറ്റിയില്ല,
ഒന്നടക്കിപ്പിടിച്ചൊരുമ്മകൊണ്ട്
ആശ്വസിപ്പിച്ചുകൂടിയില്ല

കുറ്റബോധം കൊണ്ടെന്‍ മനസ്സ് നീറു-
ന്നതിന്‍ പുകച്ചിലെന്‍ കണ്‍കളിലില്‍
നീ കാണാതെപോട്ടെ

തിരിഞ്ഞു നടക്കട്ടെ,
നീ തനിച്ചാക്കിയവരുടെ
നെടുവീര്‍പ്പുകളേറ്റ് പഴുത്ത വഴികളിലൂടെ
നടന്നു തീര്‍ക്കട്ടെ,
ബാക്കി ദൂരങ്ങളത്രയും.

--23.05.2011
--ഐ.കെ.എം

Monday, April 4, 2011

എന്റെ കാലൊച്ചകളുടെ പതിഞ്ഞതാളം
ഞാനൊരു ജാരനെന്ന ചിന്തയുണര്‍ത്തിയോ
എന്റെ കണ്ണിലെ തിളക്കങ്ങള്‍
സ്വാര്‍ത്ഥമേതോ മോഹത്തിന്‍
മിന്നലാട്ടങ്ങളെന്നും നിനച്ചുവോ
കരുതിയോയെന്‍
പ്രാണനില്‍ പൂത്തതൊക്കെയും
കപടാക്ഷരങ്ങളായിരുന്നെന്നും,
വഴിയിലുപേക്ഷിച്ച് നടന്നുപോകുമൊരു
കാഴ്ചമാത്രമാണെനിക്കു നീയെന്നും

Friday, March 18, 2011

പ്രണയദിനസമ്മാനം


ഒരുവളും തന്നില്ലൊരു റോസാപ്പൂ
അതിലൊട്ടുസങ്കടവുമില്ലെനിക്കെങ്കിലും
എന്റെയീ പ്രണയദിനത്തിന് തിരശ്ശീലവീണതൊരു
ബാറിലെ ശീതളിമയിലായിരുന്നു

അരണ്ടവെട്ടത്തില്‍
മദ്യഗന്ധമാര്‍ന്ന വഴികളിലൂടെ
കഥകളുടെ കാടുകയറിപ്പോകവേ
എം.എസ്, നീ കൊടുത്തയച്ച മാല്‍ബോറോ കിട്ടി

ഈ മാല്‍ബോറോയിലൂടൊഴുകിടും
ഓരോ പുകച്ചുരുളിലുമോര്‍ക്കും ഞാന്‍
ഇതിനായ് നീയെണ്ണിക്കോടുത്ത യെന്നുകളെയല്ല
എന്നോ ഞാന്‍ പറഞ്ഞൊരു പാഴ്വാക്ക്
തിരക്കാര്‍ന്ന യാത്രയില്‍ മറന്ന്കളയാത്ത നിന്‍
മനസ്സിന്റെ ആര്‍ദ്രമാം നന്മയെ

Tuesday, March 15, 2011

മിച്ചം...

സങ്കടം...
ആ വികാരമെന്റെ
പ്രാണന്റെ പൂവാടിയില്‍ നിന്ന്
വേരറ്റ കാലംതന്നെ
മറന്നിരിക്കുന്നു ഞാന്‍

എങ്കിലും,
ആ ബാറിന്റെ മേശപ്പുറത്തെന്റെ
ഹൃദയം ചര്‍ച്ചയ്ക്ക് വച്ച്
നീയൊരു വിത്തിട്ടതും,
അവര്‍ അവരുടെ
പരിഹാസവാക്കുകളുടെ തീന്മുള്ളു
കൊണ്ടത് കീറിമുറിച്ചവിടെ പടര്‍ന്ന
ചോരനീ കൈക്കുമ്പിളിലേറ്റിയതിന്
നനവ് പകര്‍ന്നതും,
നിന്‍ കണ്ണുകളില്‍ അഭൂതപൂര്‍വ്വമൊരു
തിളക്കം വിടര്‍ന്നതും,
ഓര്‍ക്കുന്നു ഞാന്‍
ലഹരി തുളുമ്പുമവസ്ഥയില്‍ പോലും
ആ ഓര്‍മ്മകളീ
പാതിരാവിന് കൂട്ടിരുത്തുന്നെന്നെ

പരിഭവത്തിന്റെയൊരു കണികപോലുമില്ലയെന്നില്‍,
എന്റെ സങ്കടക്കടമ്പിന്റെ ചോട്ടില്‍
നീ നുകര്‍ന്ന സന്തോഷാമൃതിന്
ഒരു നാഴികയിലേറെ ആയുസ്സുണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍

ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട സ്നേഹിതാ,
നൈമിഷികമിത്തിരി സന്തോഷത്തിനായ്
മദ്യത്തിനൊപ്പം വിളമ്പരുതായിരുന്നു
നീയെന്റെ ഹൃദയം
കുഴഞ്ഞ നാവുകള്‍ക്ക് ചര്‍ച്ചചെയ്യാ‍ന്‍
വിട്ടുകൊടുക്കാനും പാടില്ലായിരുന്നത്.

നിനക്കറിയാന്‍ പാടില്ലാത്തതല്ലല്ലോ,
അതിനുള്ളില്‍
ഞാന്‍ കൊരുത്തുവച്ചതെന്റെ
സ്വപ്നങ്ങളാണെന്നും,
ഞാന്‍ കുറിച്ചിട്ടതെന്റെ-
യേറ്റവും നല്ലവരികളാണെന്നും.

Sunday, February 27, 2011

ശേഷം

അറിയാം,
പ്രതീക്ഷതന്‍ ചില്ലുപാത്രം വീണുടഞ്ഞതിനൊച്ച
ചെവിയിറങ്ങിപ്പോയിട്ടില്ലിനിയുമെങ്കിലും
ഇത്രയുമെങ്കിലും വിളിച്ചുപറയണമെനിക്കെന്റെ
മന്‍സ്സിന്റെയാളലണയ്ക്കണം

ലയനസ്വപ്നങ്ങള്‍തന്‍ പൂമരത്തില്‍ നി-
ന്നവസാനയിലയും കൊഴിഞ്ഞുവീണതുപോല്‍
ഇറങ്ങീ, സ്ഥാനനഷ്ടാശങ്കകളുടെ
കല്ലവരുടെ നെഞ്ചില്‍നിന്നും.

നിശ്ശബ്ദതാഴ്വരയിലെ
പ്രാണിസഞ്ജയങ്ങളെയോര്‍ത്ത് നീറിയ മനസ്സില്‍
നമ്മുടെ സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്കിടംകിട്ടാതെ പോയതാവാം,
പ്രായാധിക്യം നട്ടെല്ലിനുറപ്പിനെ ബാധിച്ചതുമാവാം.

അതെന്തുമായിക്കോട്ടെ,
ഉടഞ്ഞബിംബങ്ങളെ
നയിക്കാന്‍ മാത്രമറിയുന്ന
നയിക്കപ്പെട്ട് ശീലമില്ലാത്ത
പാഴ്വ്യക്തിത്വങ്ങളെ
പിന്നിലുപേക്ഷിച്ചിറങ്ങാം നമുക്കിനി
പുറത്ത് വലിയൊരു ലോകമുണ്ടതിന്‍ തിരക്കുകളില്‍
വേഗം പോയലിഞ്ഞുചേരാം
ഒരു യാത്രപറച്ചിലിനുപോലും തിരിഞ്ഞ് നില്‍കാതെ.

Friday, February 25, 2011

നാളേയ്ക്കപ്പുറം...

ഉണ്ടാകുമോ ലയനമെന്ന ചോദ്യവു-
മതിന്‍ പിന്‍പറ്റി വീഴുന്ന
നെടുവീര്‍പ്പുകളുമായിരുന്നെന്റെ ജീവിതം
കുറച്ചേറെ നാളുകളായ്

അറിയാമെനിക്കിന്നീ പകലിലേ-
ക്കൊരു ദു:സ്വപ്നത്തിന്റെ കൈപിടിച്ചുണരവേ
നാളെയാണ് വി എസ് സര്‍ക്കാരിന്റെ
അവസാന കാബിനറ്റ്
നാളേയ്ക്കപ്പുറം വേദികളില്ലിനി-
യൊരു തീരുമാനമെടുക്കാന്‍

നാളേയ്ക്കപ്പുറം...
മിഴികളില്‍ തെളിയുന്ന
പ്രതീക്ഷയുടെ നാളങ്ങള്‍തന്നാളല്‍ കാണണ്ട
"അളിയാ നടക്കുമോടാ?"
എന്ന ചോദ്യത്തിലൊളിപ്പിച്ച വിങ്ങലറിയണ്ട

പ്രണയിച്ച് മതിയാവാത്തവളുടെ
മൂര്‍ദ്ധാവിലുമ്മ നല്‍കി,
നാലഞ്ച് കൊല്ലങ്ങളിലെ
ഉത്സവഛവികലര്‍ന്ന രാപ്പകലുകള്‍ക്ക് നന്ദി ചൊല്ലി,
ഒരു പായില്‍
പലവരി കോഡുകളില്‍ ക്വറികളില്‍
ലൌസിപ്പിന്റെ മാദക രുചികളില്‍
മഞ്ഞുപോലാര്‍ദ്രമാം പുകച്ചുരുളുകളില്‍
നാം പങ്കിട്ട
ഒരു ജന്മത്തിന്റെ സുകൃതമാം സ്മരണകള്‍ പേറി
പിരിയാം നമുക്കിനി

Tuesday, January 25, 2011

കടലാസുപൂക്കള്‍

കരുതാതിരിക്കുക,
നീയെന്നെ സങ്കടപ്പെടുത്തിയെന്ന്
ഇന്നീ പകലണയുവോളവും
സൂര്യനെ തീക്കൊള്ളികുത്തി
പൊള്ളിച്ചിട്ടില്ലാരും

വ്യാഖ്യാനിക്കരുതെന്‍
മിഴികളിലെ നനവിനെ കണ്ണീരായി
മകരരാവിലെ മഞ്ഞുതുള്ളികള്‍
കണ്ണിലേക്കേറ്റുവാങ്ങിയതാണു ഞാന്‍

ശുഭയാത്രചൊല്ലി തിരികെനടക്കവേ
തീവണ്ടിതന്‍ ഹൃദയതാളങ്ങള്‍
പടിയിറങ്ങിപ്പോയൊരൊന്‍ ചെവികളില്‍
അവരിരുവരുടെ പരിദേവനങ്ങള്‍ കൂടുകെട്ടി
"വിളിച്ചിറക്കി അപമാനിച്ചു നീ ഞങ്ങളെ"-
യെന്നുപറഞ്ഞൊട്ടേറെനേരം
പരിഭവിച്ചവര്‍ പാവങ്ങള്‍,
അവള്‍ക്കായ് ചെലവാക്കാന്‍
ഞാനമ്മയോട് കാരണം പറയാതെ വാങ്ങിയ
രണ്ട് നൂറ് രൂപ നോട്ടുകള്‍

Wednesday, December 22, 2010

കരുണാകരന്‍ അന്തരിച്ചു - മംഗളത്തിന്റെ വാര്‍ത്താവ്യഗ്രത


ഇനിയും മരിച്ചിട്ടില്ലാത്ത കരുണാകരന്‍, ഉടന്‍ മരിച്ചേക്കുമെന്നു കരുതി, മരിച്ചയുടെന്‍ പബ്ലിഷ് ചെയ്യാനായ് മംഗളം കരുതിവച്ച വാര്‍ത്ത... ഗൂഗിള്‍ സെര്‍ച്ചിലൂടെ വെളിപ്പെട്ടത്...

Friday, December 10, 2010

അറിയാത്ത സ്നേഹിതയ്ക്ക്

പരസ്പരമെത്രയോവട്ടം
കടന്നുപോയിരിക്കുന്നു നാമെങ്കിലും
മിഴികള്‍ക്കപ്പുറമൊരു പുഞ്ചിരിപോലും
കൈമാറിയിട്ടില്ലിതുവരെ
കാടുകയറിപ്പോയൊരായിരം
ചിന്തകളിലൊന്നിന്റെയും
വാതില്‍തുറന്നുള്ളിലേ-
ക്കെത്തിയിട്ടുമില്ല നീ
നിഴല്‍ വീണൊരീയിടനാഴിയിലിതുവരേക്കും
നിന്നെയും കാത്ത് ഞാന്‍ നിന്നിട്ടുമില്ല

എങ്കിലുമിന്ന് പെണ്‍കൊടീ
നിന്റെ വരികളുമവയില്‍
തുളുമ്പുന്ന വിങ്ങലുമേറ്റവും
ശാന്തമായൊഴുകുമെന്‍ നാള്‍കളി-
ലൊരു നൊമ്പരത്തെന്നലായ്
വീണോളങ്ങള്‍ തീര്‍ക്കുന്നനുസ്യൂതം

പറയാതെപോകവയ്യയിത്രയും,
ആരുഞാന്‍ പറയുവാനെന്ന ചോദ്യം
കേള്‍ക്കുന്നു പലദിക്കില്‍ നിന്നെങ്കിലും
അവയ്ക്കു മറുപടിയിതേയുള്ളു
അറിയുക, ചിതറുന്നയീ വാക്കുകളത്രയു-
മെന്‍ ഹൃദയത്തില്‍ നിന്നാണു സത്യം

“സ്മരണകള്‍ പലതരം തോഴീ,
അവയില്‍ ചിലതു മാത്രമോര്‍ക്കുക
വേറെ ചിലതു മറന്നുകളയുക
പിന്നെയും ചിലത്
മറക്കാനായ് പോലുമോര്‍ക്കാതിരിക്കുക

ഒരുമഴയിലൊരു മഴക്കാലവു-
മൊലിച്ചുപോയിട്ടില്ലിവിടതുപോല്‍
എത്രയൊ രാപ്പകലുകള്‍ ബാക്കികിടപ്പൂ
നിനക്കേറ്റവുമാര്‍ദ്രമാം സ്വപ്നം കണ്ടുറങ്ങുവാന്‍
പിന്നെയേറ്റവും ഹൃദ്യമാം പുഞ്ചിരിയുമായുണരുവാന്‍

എഴുതുകയിനിയും,
വാക്കിന്റെയിന്ദ്രജാലങ്ങള്‍ കൊണ്ടായിരം
പൌര്‍ണ്ണമികള്‍ തീര്‍ത്തങ്ങനെ തിരുത്തുക
കവിത തെളിവാര്‍ന്ന മനസ്സിന്റെ ഭാഷയെന്ന്

അവസാനിക്കാത്ത വഴികളാണവയിലൂ-
ടൊട്ടും തളരാതെ തുടരുക യാത്രകള്‍
ൠതുക്കളെന്നും നിനക്കു കൂട്ടായ് വരട്ടെ
സൂര്യചന്ദ്രന്മാര്‍ വഴികാട്ടട്ടെ
എന്റെ ആശംസകള്‍”

Sunday, December 5, 2010

എന്റെ ‘സാലറി ഡേ’

അംഗീകാരങ്ങളായ് മരം പെയ്തിട്ടില്ലയേറെ,
മഴതന്നെയധികം പെയ്തിട്ടില്ല.
ഇതുവരേക്കും ലഭിച്ചതിലേറ്റവും പ്രിയങ്കരമായതേതെന്ന ചോദ്യത്തിനുത്തരം പറയാന്‍ ഓര്‍മയിലൊട്ടുനേരം പരതുകയും വേണ്ട.
2009 ജൂലൈ 2 ന്, ടെക്നിക്കല്‍ സപ്പോര്‍ട്ടിന്റെ ഗ്ലാസ് ഡോര്‍ തുറന്നുവന്ന് നവപ്രകാശ് സര്‍ നീട്ടിത്തന്ന വലതുകൈയെക്കാള്‍ വലുതല്ലയൊന്നും.
അഭിനന്ദനത്തിന്റെ ശബ്ദമുഖരിതമായ പേമാരിയായ് എന്നെ നനയ്ക്കവേ ഇടംകൈയിലുയര്‍ത്തിപ്പിടിച്ച ‘സാലറി ഡേ’ എന്ന എന്റ കഥയുടെ പ്രിന്റൌട്ട്...
തലേദിവസം ഞാന്‍ ഗ്രൂപ്പ് മെയിലിലേയ്ക്കയച്ച എന്റെ മനസ്സ്...
പ്രളയജലത്തിലെ പൊങ്ങുതടി പോലെ എനിക്ക് മന:സമാധാനം പകര്‍ന്ന, ഇനിയുമെനിക്കു മറക്കാന്‍ കഴിയാത്ത, എനിക്കൊട്ടും അപ്രസക്തമായ് മാറാത്ത എന്റെ സ്വകാര്യ അഹങ്കാരം...
സംഭവിക്കപ്പെടാതെ, ഞങ്ങളുടെ ക്ഷമയുടെ നെല്ലിപ്പലകയിലൂടെ നീണ്ടു നീണ്ടുപോയ ഒരു ശമ്പളപരിഷ്കരണ കാലത്തെ സാലറി ഡേ...
ആദ്യം ജനിച്ച മകളെയെന്നപോലെ ഞാനിഷ്ടപ്പെടുന്ന എന്റെ ‘സാലറി ഡേ’...

സാലറി ഡേ

6 മണിയുടെ അലാറം ഓഫ് ചെയ്ത് വീണ്ടും ഉറങ്ങാന്‍ തുടങ്ങിയ ശശിക്കുട്ടന്റെ ശ്രമങ്ങളെ പടിഞ്ഞാറ്റിനി വഴി ചിതറിവീണ ഉദയസൂര്യ രശ്മികള്‍ പരാജയപ്പെടുത്തി.
ശശിക്കുട്ടന്‍ ഉറക്കച്ചടവോടെ ഉമ്മറത്തെത്തിയപ്പൊഴാണ് സ്ഥിരമായി പത്രമിടാന്‍ വരാറുള്ള ഉണ്ണിക്കു പകരം കണ്ണന്‍ പത്രവുമായി വരുന്നത് കണ്ടത്. “ഉണ്ണി മൂന്നാറില്‍ നീലക്കുറിഞ്ഞി പൂത്തത് കാണാന്‍ പോയി”, ഉത്തരം പറയാന്‍ കണ്ണനു ചോദ്യത്തിന്റെ ആവശ്യമൊന്നുമില്ല. കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷം ഉണ്ണിയോടൊത്ത് മൂന്നാറില്‍ നീലക്കുറിഞ്ഞി പൂത്തത് കാണാനായ് നടത്തിയ സാഹസികയാത്രയെ പറ്റിയോര്‍ത്തും, ഇത്തവണ അവന്‍ കൂടെ ചെല്ലാന്‍ വിളിക്കാത്തത് നന്നായെന്ന് ചിന്തിച്ചും നില്‍ക്കവെയാണ് ശശിക്കുട്ടന്‍ മുറ്റത്ത് നില്‍കുന്ന നിശാഗന്ധി മെല്ലെ വിടര്‍ന്ന് വരുന്നത് കണ്ടത്, ഇത് പറയാനായി അമ്മയെ തിരക്കി ശശിക്കുട്ടന്‍ അടുക്കളയിലെത്തി, അമ്മയെ അവിടെയൊന്നും കാണാനില്ല. അമ്മ തൊഴുത്തില്‍ കാണും ശശിക്കുട്ടന്‍ കരുതി. പക്ഷെ തൊഴുത്തില്‍ നങ്ങേലി പശുവല്ലാതെ അമ്മ അവിടെയുമില്ല.
അപ്പൊഴാണ് ശശിക്കുട്ടന്‍ കണ്ടത്, അമ്മ കോഴിക്കൂടിനടുത്തിരുന്ന് ഇന്നലെ രാത്രി മുലവന്ന കോഴിയുടെ, പാലു കറക്കുന്നു. “നങ്ങേലി പശുവിന്റെ പാലിനെന്തോ കറുത്ത നിറം, എന്നാല്‍ പിന്നെ ഇന്നത്തേയ്ക്ക് ഈ കോഴിയുടെ പാലു കറക്കാം എന്നു കരുതി” അമ്മ പറഞ്ഞു. “ശരി” ശശിക്കുട്ടന്‍ ഓഫീസിലേക്ക് പോകാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പുകളിലേക്ക് നീങ്ങി.

സ്ഥലം ശശിക്കുട്ടന്റെ ഓഫീസ്, സമയം 9 മണി.
എല്ലാവരും കൃത്യസമയത്ത് തന്നെ ഓഫീസില്‍ എത്തിയിട്ടുണ്ട്, എല്ലാവരുടെ കണ്ണുകളിലും പ്രതീക്ഷയുടെ നാളങ്ങള്‍ തെളിഞ്ഞു കണ്ടു, കരിന്തിരിയെരിയും പോലെ. ജീവനക്കാര്‍ ഓഫീസിന്റെ ഇടനാഴികളിലും കോണിപ്പടികളിലും കൂട്ടം കൂടിനിന്ന് ചര്‍ച്ചകള്‍ നടത്തി. “നടക്കും”, “പിന്നല്ലാതെ”, “ഇത്തവണ ഒറപ്പായും നടക്കും”, “എല്ലാ ഫോര്‍മാലിറ്റീസും കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്” എന്നിങ്ങനെ എല്ലാവരും പരസ്പരം പറഞ്ഞ് ആത്മവിശ്വാസത്തിന്റെ തട്ട് താഴാതെ കാത്തു.
കാത്തിരിപ്പിന്റെ അതിസമ്മര്‍ദ്ദം താങ്ങാ‍നാവാതെ റൂഫ് ടോപ്പിലേയ്ക്ക് പോയവര്‍, പുറത്തുനിന്ന് നോക്കുന്നവരില്‍ പ്രതീക്ഷാനിര്‍ഭരമായ കെട്ടിടം അന്തരീക്ഷമലിനീകരണം നടത്തുന്ന ഒരു ഫാക്ടറിയാണെന്ന പ്രതീതി ജനിപ്പിച്ചു.
സമയം ഒരു മണി. ശശിക്കുട്ടന്‍ അടുത്തുള്ള എ ടി എം കൌണ്ടറിലെത്തി ബാലന്‍സ് സ്റ്റേറ്റ്മെന്റ് എടുത്തു. ബാലന്‍സ് 4 രൂപ. സാലറി ഇട്ടിട്ടില്ല, ശശിക്കുട്ടന്‍ എ ടി എം -നു പുറത്തുള്ള പടിക്കെട്ടില്‍ കാത്തിരുന്നു 1.10 നും 1.20 നും 1.30നുമെല്ലാം ശശിക്കുട്ടന്‍ ബാലന്‍സ് ചെക്ക് ചെയ്തു, പക്ഷെ സാലറി ക്രെഡിറ്റ് ആയിട്ടില്ല. 1.45-നു ശശിക്കുട്ടന്‍ വീണ്ടും ബാലന്‍സ് സ്റ്റേറ്റ്മെന്റ് എടുത്തു. ബാലന്‍സ് 4 രൂപയല്ല... ശശിക്കുട്ടന്റെ കണ്ണുകള്‍ ആവേശത്തോടെ ആ കടലാസിലെ കണക്കുകളിലേക്കൂളിയിട്ടു. ഒന്നുരണ്ടു നിമിഷങ്ങള്‍ കടന്നുപോയി, വീഴാതിരിക്കാന്‍ ശശിക്കുട്ടന്‍ ഗ്ലാസ്സ് ഡോറില്‍ പിടിച്ചു. ആരൊക്കെയോ ശശിക്കുട്ടനെ താങ്ങി പുറത്തെത്തിച്ചു.
പുറത്ത് മഴ പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മഴച്ചാറ്റലിലിറങ്ങി ശശിക്കുട്ടന്‍ നടന്നു. ശശിക്കുട്ടന്‍ മനസ്സിലാക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു, എന്തൊക്കെ സംഭവിച്ചാലും എത്രയൊക്കെ സംഭവിച്ചാലും, സംഭവിക്കാത്തതായ് ചിലതൊക്കെയുണ്ടെന്ന്, സംഭവിക്കാന്‍ പാടില്ലെന്ന് ദൈവം തീരുമാനിച്ചുറപ്പിച്ച ചിലതൊക്കെ.

Wednesday, July 28, 2010

എനിക്ക് ദാഹിക്കുന്നു

ആത്മാവിന്‍ അഗ്നികോണുകളിലെവിടെയോ
തുടികൊട്ടിയുണരുന്നു മദ്യാസക്തിതന്‍ നാമ്പുകള്‍
പരതുന്നു ചുറ്റിലും കണ്ണിനാല്‍
ആരൊക്കെയുണ്ടണയുവാന്‍
മധുപാനശാലതന്നിരുട്ടില്‍
ചഷകങ്ങളും പിന്നെ ഹൃദയവും പങ്കിടാന്‍
“ആശുപത്രിയിലാണമ്മാവന്‍,
വൈകിട്ടുചെന്നൊരുനോക്കു കാണണ“മൊരുവന്
“ഈ രാവ് തീര്‍ന്നാലും തീരാത്ത ജോലികള്‍
ബാക്കികിടക്കുന്നു” മറ്റൊരുവന്
പലകാരണക്കാറ്റേറ്റ് സ്നേഹിതര്‍
പലവഴികളിലായകന്നുമാറീടവേ
ബാക്കിയായത് അവരിരുപേര്‍
പ്രതീക്ഷകള്‍ തന്‍ നാളം ഇനിയുമണയാത്ത
മിഴികളില്‍ നോക്കിയവനുരചെയ്തു
“അവള്‍ സമ്മതിക്കില്ല!”
“അവള്‍” - കഥകളുടെ കായലോളങ്ങളില്‍
ഇന്നലെ വിരിഞ്ഞ താമരപ്പൂവ്
ഒടുവിലെന്നാത്മാവിന്‍ ദാഹമടക്കവെ
തിരിച്ചറിയുന്നു ഞാന്‍
കൂട്ടായെനിക്കെന്നും
ഞാനാദ്യം പ്രണയിച്ച മഴച്ചാറ്റല്‍ മാത്രം.

Thursday, February 26, 2009

മാനേജ്മെന്റിനൊരു ഹൃദയഗീതം അഥവാ ബധിരകര്‍ണ്ണങ്ങള്‍ക്ക് കേള്‍ക്കാന്‍ …

വയ്യ... മടുത്തു... നാളേറെയായ്... ശമ്പള പരിഷ്കരണം ശമ്പള പരിഷ്കരണം എന്നും പറഞ്ഞ് കണ്ടവന്മാരുടെ പുറകേ നടക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട്... ശമ്പള പരിഷ്കരണം നടപ്പിലാക്കൂ എന്ന അപേക്ഷ ചെന്നു വീണതു മുഴുവന്‍ ബധിരകര്‍ണങ്ങളിലാണെന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞ ഞങ്ങള്‍ , ഏറ്റവും ഹതഭാഗ്യരായ മലയാളികള്‍ , ഐ കെ എം - കാര്‍ , അതു മറക്കാന്‍ തുടങ്ങുകയാണു… അജ്ഞാതമായ ഏതോ കാരണത്താല്‍ നിങ്ങള്‍ നടപ്പിലാക്കന്‍ മടിച്ച ആ ശമ്പളപരിഷ്കരണം നിങ്ങള്‍ക്കൊക്കെ സൌകര്യം കിട്ടുമ്പൊ അങ്ങു നടപ്പിലാക്കിയിട്ട് ഞങ്ങളെ അറിയിച്ചാല്‍ മതി... തല്‍ക്ക്‍ാലം ഞങ്ങളുടെ ഈ ചെറിയ ചില ആവശ്യങ്ങളെങ്കിലും പരിഗണിക്കൂ... എന്നോ നിങ്ങള്‍ക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ കാണാനും കേള്‍ക്കാനും തിരിച്ചറിയാനുമുള്ള കഴിവ് തിരിച്ചു കിട്ടിയെങ്കില്‍ ...

1. ബി.പി.എല്‍ കാരെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന മാനദണ്ഡങ്ങളുടെ പട്ടികയില്‍ ‘ഐ.കെ.എം ജീവനക്കാര്‍ ‘ എന്നതുകൂടി ഉള്‍പ്പെടുത്തുന്നതിനും അതുവഴി അവരെ മുഴുവന്‍ ബി.പി.എല്‍ കാരായി പ്രഖ്യാപിച്ച് അവര്‍ക്കും അവരുടെ കുടുംബത്തിനും, മനുഷ്യസ്നേഹിയായ ധനകാര്യമന്ത്രിയുടെ സ്വപ്നപദ്ധതിയായ 2 രൂപയുടെ അരിവാങ്ങിക്കഴിച്ച് ജീവന്‍ നിലനിര്‍ത്താനുമുള്ള അവസരം ഉണ്ടാക്കുക.
2. ഇലക്ട്രിസിറ്റി ചാര്‍ജ് അടയ്ക്കാത്തതുകൊണ്ട് കറണ്ട് കട്ട് ചെയ്ത ഐ.കെ.എം കാരുടെ വീട്ടില്‍ ഉപയോഗശൂന്യമായി കിടക്കുന്ന വൈദ്യുതോപകരണങ്ങള്‍ വാങ്ങിതീര്‍ത്ത ശേഷം മാത്രമേ ഫിനാന്‍സ് ഡിപ്പാര്‍ട്ട്മെന്റ് കാരും എല്‍ എസ് ജി ഡി കാരും പുറത്തുനിന്നും വൈദ്യുതോപകരണങ്ങള്‍ വാങ്ങാവൂ എന്നു നിയമം കൊണ്ടുവരുക.
3. ഐ കെ എം കാരെ അവശ ഐ ടി പ്രൊഫഷണലുകള്‍ എന്നു പ്രഖ്യാപിക്കുവാനും, അതുവഴി കെ എസ് ആര്‍ ടി സി ബസുകളില്‍ സ്റ്റുഡന്റ്സ് കണ്‍സിഷന്‍ പോലെ അവശ ഐ ടി പ്രൊഫഷണല്‍ കണ്‍സിഷന്‍ അനുവദിച്ച് അതിന്റെ ആനുകൂല്യം ഐ കെ എം കാര്‍ക്ക് ലഭ്യമാക്കുന്നതിനുമുള്ള നടപടി സ്വീകരിക്കുക.
4. ഐ കെ എം - ലെ ശമ്പളവും വാങ്ങിക്കൊണ്ടുപോയി വീട്ടിലും നാട്ടിലും നാണം കെടുകയും, “വാര്‍ക്കപ്പണിക്കു പൊയ്കൂടേടാ“ എന്ന് ഉപദേശിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്ത ഐ കെ എം കാരുടെ തകര്‍ന്ന മനോനില വീണ്ടെടുക്കാന്‍ ‍, തിരുവനന്തപുരം മുതല്‍ കാസര്‍ഗോടു വരെ യാത്ര ചെയ്ത് നടപ്പിലാക്കുന്ന കൌണ്‍സിലിങ് മാര്‍ച്ച് പരിപാടിക്ക് രൂപം നല്‍കുക.
5. അടുത്ത മാസം ശമ്പള പരിഷ്കരണം നടത്തും എന്ന വാഗ്ദാനത്തില്‍ വിശ്വസിച്ച് പതിവായി വാങ്ങിയിരുന്ന 8 രൂപയുടെ അരി വാങ്ങാതെ 16 രൂപയുടെ അരി വാങ്ങുകയെന്ന കടുത്ത അഹങ്കാരം കാണിച്ച ഐ കെ എം കാര്‍ക്ക് പൊതുമാപ്പ് നല്‍കിക്കൊണ്ട്, അവരുടെ പലചരക്കു കടയിലെ പറ്റുബുക്ക് ക് ളിയര്‍ ചെയ്യുന്നതിന് മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ ദുരിതാശ്വാസ നിധിയില്‍ നിന്ന് ഫണ്ട് അനുവദിക്കുക.
6. ഐ കെ എം കാന്റീനില്‍ ഓരോ ഹെഡ് ഓഫ് ഡിപ്പാര്‍ട്ട്മെന്റിന്റെയും പേരില്‍ പറ്റുബുക്ക് തുടങ്ങുന്നതിനും, ഓരോ ജീവനക്കാരനും കഴിക്കുന്ന ആഹാരത്തിന്റെ കാശ് അതാത് ഹെഡ് ഓഫ് ഡിപ്പാര്‍ട്ട്മെന്റിന്റെ കണക്കിലെഴുതുന്നതിനും തീരുമാനിച്ചുകൊണ്ടുള്ള സര്‍ക്കുലര്‍ പുറപ്പെടുവിക്കുക. (എച്ച് ഒ ഡി - മാര്‍ വിഷമിക്കേണ്ട, അവര്‍ക്കു വേണമെങ്കില്‍ ഐ കെ എം ഡയറക്ടറുടെ പേരില്‍ പറ്റുബുക്ക് തുടങ്ങാവുന്നതാണ്‍).
7. പുതിയൊരു റീ-സ്ട്രക്ചറിങ് കമ്മിറ്റി രൂപീകരിച്ച്, ഐ കെ എം കാരെ കുരങ്ങ്, മരപ്പട്ടി, ഓന്ത്, കലമാന്‍ തുടങ്ങിയ മ്രിഗങ്ങളായി വര്‍ഗീകരിക്കുകയും, അതുവഴി ലോകപ്രശസ്തരായ മ്രിഗസ്നേഹികളുടെ ശ്രദ്ധയും, അനുകമ്പയും, സഹാനുഭൂതിയും ഞങ്ങളുടെ മേല്‍ കൂടി ഉണ്ടാകാനുമുള്ള നടപടികള്‍ സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യുക.

Friday, February 6, 2009